De weg van Verploegh in de paardensport begon al op zeer jonge leeftijd. Vanwege een hersenbeschadiging bij de geboorte kampt zij met een spastische romp en benen. Op advies van haar moeder, die fysiotherapeut was, werd ze op tweeënhalfjarige leeftijd op een pony gezet. Wat begon als een vorm van spelenderwijs leren en fysieke ondersteuning, groeide uit tot een serieuze sportdiscipline.

Sinds haar dertiende is Verploegh in het bezit van eigen paarden, maar de echte omschakeling naar de topsport kwam door de samenwerking met trainster Kirsten Teeuwen. "Kirsten begeleidt me in het hele proces," legt Verploegh uit. "Zij rijdt mijn paard Corneille ook bij, specifiek gericht op het feit dat ik hem door mijn fysieke beperkingen zo makkelijk mogelijk moet kunnen aansturen."

De kracht van Corneille

Haar huidige troef is de 15-jarige vosruin Corneille (v. onbekend). De ruin speelt een cruciale rol in haar prestaties in Grade 2. "Corneille loopt erg stabiel, waardoor ik makkelijk kan blijven zitten. Omdat ik geen beenhulp kan geven, reageert hij sterk op mijn stem. Hij zoekt echt naar wat ik bedoel als een hulpmiddel niet direct duidelijk is."

Naast het sportieve aspect heeft het rijden voor Verploegh een grote therapeutische waarde. Door de intensieve trainingen is reguliere fysiotherapie niet langer nodig; de bewegingen van het paard helpen haar lichaam soepel te houden en bieden mentaal tegenwicht aan haar zware studie.

Internationale ambities

Hoewel Verploegh vorig jaar haar debuut maakte op het CHIO Rotterdam, kijkt ze nu verder vooruit. Hoewel het WK in Aken mogelijk nog te vroeg komt, is het hoofddoel helder: de Paralympische Spelen van 2028 in Los Angeles.

De concurrentie binnen Nederland is echter groot. "Het niveau in Nederland is extreem hoog. Met de scores die ik nu rijd, zou ik in veel andere landen direct deel uitmaken van het nationale team. In Nederland moet de score nog net iets omhoog om echt aansluiting te vinden bij de absolute top," aldus de amazone.

Paardenwelzijn en de rol van de para-sport

Ais een warm pleitbezorger voor de integratie van para-rubrieken op grote internationale concoursen zoals het CHIO Rotterdam en Jumping Amsterdam. Volgens haar fungeert de para-dressuur als een voorbeeld voor de reguliere sport, zeker op het gebied van paardenwelzijn.

"In de para-dressuur staat harmonie bovenaan. Elke vorm van spanning wordt direct bestraft in de beoordeling. Omdat wij fysiek minder kunnen corrigeren, móét het paard het voor ons willen doen. Die intrinsieke bereidheid en harmonie zijn de basis van onze sport," besluit Verploegh.