De behandelingen zijn achter de rug en zijn lichaam is volop aan het herstellen. “Klopt, het gaat de goede kant op," vertelt Leemans over zijn huidige situatie. "De behandelingen zijn klaar en mijn lichaam is nu aan het herstellen. Ik zit conditioneel inmiddels weer op 75 à 80 procent en hoop terug te komen op die 100 procent. Voorheen reed ik acht of negen paarden per dag en nu zijn dat er zes. Ik voel me wel heel goed." Waar hij vorig jaar nog halve dagen thuis en halve dagen bij Jos Lansink reed, ligt de focus nu volledig op de paarden thuis. "Ik ga wel weer naar Jos om te trainen en in de toekomst zou ik wel graag terug willen naar hem, wie weet lukt dat over een paar maanden weer.”

Ondanks het grote aanbod aan andere tweesterrenwedstrijden, staat Rotterdam hoog op de verlangenlijst van de jonge ruiter. “Ik vind de accommodatie echt heel mooi en ik vind het een geweldige ervaring om tussen de vijf sterren ruiters te mogen rijden en naar ze te kunnen kijken," legt hij uit. "Ik rijd dan ook zeker niet alleen mijn eigen rubrieken, ik ben de hele dag op het terrein en mis niets. Als ik aan het concours denk, denk ik aan het Kralingse Bos. De accommodatie is uniek. Losrijden in het bos in de stad, waar vind je dat. Naast de locatie vind ik de sport ook heel bijzonder, iedereen kijkt uit naar de vijf sterren rubrieken.”

Net als vorig jaar brengt de ruiter twee paarden mee. “Een paard dat al zeker is, is Pippa Blue Z, een negenjarige schimmel merrie van Plot Blue. Ze heeft nog weinig ervaring op dit niveau, ik heb haar vooral nationaal gereden. Ze is voorzichtig, heeft een heel goed karakter en is heel competitief," aldus Leemans over de merrie die nog in eigendom is van fokker An van Heijst. "Als tweede paard neem ik Assie Mie Nou Z mee, dat is een 9 jarige ruin van Aganix. Die loopt ook de Big Tour en dan kies ik na de eerste twee dagen welk paard ik de Grand Prix rij.”

Op sportief vlak staan er bovendien veranderingen te wachten binnen de familie. Vanaf aanstaand oktober zal Koen Leemans, de vader van Siebe, de functie van bondscoach bij de pony’s op zich nemen. Dit betekent dat hij minder vaak aanwezig zal zijn bij de wedstrijden van zijn zoon. Leemans ziet dit echter als een goede stap: “Ik zal hierdoor wat zelfstandiger moeten worden, hij zal minder vaak bij mijn wedstrijden aanwezig kunnen zijn. Ik zie dat niet als een nadeel, het is ook goed. Ik vind het fijn als hij erbij is hoor, maar jezelf redden is zeker ook goed.”

Hoewel zijn leven grotendeels in het teken staat van de paarden, heeft Leemans ook passies buiten de ring. “Ik ben heel gek op voetbal. Tot mijn achttiende heb ik zelf voetbald en nu kijk ik het graag. PSV is mijn favoriete club en ik ben van plan het WK ook fanatiek te gaan volgen. Ook doe ik graag leuke dingen met vrienden en houd ik ervan om een terrasje te pakken.”

Kijkend naar de internationale topsport is Harrie Smolders het grote voorbeeld voor Leemans, die over tien jaar hoopt een eigen professionele stal te runnen. “Zijn rijstijl, hoe hij zijn paarden altijd voor elkaar heeft, hij is een goede handelaar, zo wil ik later ook wel worden." Een paard uit het huidige circuit dat hij graag eens zou rijden, is de merrie Caracole de la Roque van de Amerikaan Karl Cook, die vorig jaar de Grote Prijs van Rotterdam won. "Dit paard heeft veel bloed, een grote drang naar voren en denkt altijd mee, eigenschappen die ik graag in een paard zie.”

Ondanks zijn twintig jaar heeft de ruiter al een aantal mooie prestaties neergezet. Gevraagd naar zijn mooiste herinneringen noemt hij er drie: “Vorig jaar de twee sterren Grote Prijs van Rotterdam vond ik heel bijzonder. Ook de twee jeugdproeven die ik in Aken won, wil ik graag noemen. Deze top drie wordt gecomplementeerd met de keer dat ik Spruce Meadows in Canada mocht rijden, dit was een unieke ervaring.”

De stad Rotterdam heeft het afgelopen jaar een dubbele betekenis gekregen voor de Brabantse ruiter. “Niet echt," antwoordt hij op de vraag of hij een speciale band met de stad heeft. "Ik ben dus gek op voetbal, maar heb helemaal niets met Feyenoord. Het laatste jaar ben ik wel veel in Rotterdam geweest, maar niet voor een leuke reden, ik werd behandeld in het Erasmus Ziekenhuis." Des te groter is de dankbaarheid dat de reis naar Rotterdam ditmaal weer volledig in het teken van de sport staat. "Nu kom ik echter weer voor de paarden en daar ben ik heel blij mee. Ik hoop dat iedereen komt kijken en dat ze extra hard juichen als ik over de finish kom, ik kijk er naar uit.”