Wat begon thuis in Noorwegen is inmiddels uitgegroeid tot een internationale carrière in de springsport. De jonge amazone bouwt momenteel aan haar toekomst in België onder leiding van trainer Yves Houtackers. “Ik was altijd omringd door paarden,” legt Ingrid uit. “Mijn moeder had paarden, dus rijden werd gewoon een deel van wie ik ben.” Na jarenlang te hebben getraind in het noorden van Noorwegen, verhuisde ze met haar trainer naar het zuiden. Uiteindelijk besloot ze een nog grotere stap te zetten: een verhuizing naar België in december 2024. Geïnspireerd door Noorse seniorenruiters uit het nationale team die bij Yves Houtackers trainden, wist Ingrid dat ze zich in diezelfde omgeving wilde ontwikkelen. “Ik liet me echt door hen inspireren en droomde ervan om hier te trainen,” vertelt ze. “Dus heb ik contact opgenomen met Yves, en ik ben ontzettend blij dat ik de stap heb gewaagd.” Ondanks haar jonge leeftijd brengt ze haar paarden al uit op internationaal niveau en omarmt ze het veeleisende leven dat daarbij hoort. Voor haar weegt het harde werk echter ruimschoots op tegen het plezier dat ze aan de sport beleeft. “Ik geniet enorm van dit leven,” zegt ze met een glimlach. “Ik doe het echt ontzettend graag.”

Leren door ervaring

Een van de bepalende momenten in Ingrid's carrière was het Europees Kampioenschap van 2022. Ze ging de finale in op een vierde plaats en sloot het kampioenschap uiteindelijk af als twaalfde. “Dat EK is me echt bijgebleven,” blikt ze terug. “Het was een belangrijk moment in mijn carrière.” Maar succes komt niet zonder tegenslagen. Vorig jaar onderging Ingrid een oogoperatie, waardoor ze drie maanden aan de kant stond. Haar comeback in de ring vereiste geduld — iets wat naar eigen zeggen niet altijd haar sterkste kant is. “Toen ik weer kon rijden, wilde ik meteen weer op het oude niveau meedraaien,” zegt ze. “Maar ik realiseerde me dat ik alles stap voor stap weer moest opbouwen. Als ik nu terugkijk, heeft het me juist veel sterker gemaakt dat ik daar de tijd voor heb genomen.” Die les in geduld is een belangrijk onderdeel geworden van haar ontwikkeling, zowel als amazone als als persoon.

Een passie voor het opleiden van jonge paarden

Hoewel Ingrid geniet van het uitkomen op het hoogst mogelijke niveau, ligt haar echte passie bij het opleiden van jonge paarden. “Ik vind het geweldig om ze te zien groeien en een volgende stap te zien maken,” legt ze uit. “Ik geniet er echt van om paarden jong te kopen en hun ontwikkeling te begeleiden.” Die passie uit zich in haar dagelijkse routine. Haar dag begint rond zeven uur 's ochtends op stal, gevolgd door urenlang rijden, trainen, poetsen en verzorgen. “Ik wil niet iemand zijn die alleen maar opstapt om te rijden terwijl anderen al het werk doen,” zegt ze. “Ik geniet oprecht van de tijd met de paarden — ze poetsen, knuffelen en gewoon bij ze zijn.” Voor Ingrid gaat horsemanship veel verder dan alleen de competitie. “Als ik niet meer zou kunnen rijden, zou ik eerlijk gezegd nog steeds heel graag als groom werken,” zegt ze. “Ik ben gewoon gek op paarden.”

Het verhaal achter Cornet’s Idol

Een paard dat momenteel een speciale rol speelt in Ingrid's carrière is de getalenteerde jonge ruin Cornet’s Idol. Opvallend genoeg stond zijn aankoop nooit in de planning. “Het was een samenloop van omstandigheden,” lacht Ingrid. Ze zag het paard voor het eerst op een veiling via bekenden uit de sport. Ze was helemaal niet van plan een nieuw paard te kopen, maar één detail trok meteen haar aandacht: zijn afstamming. “Hij had dezelfde combinatie Cornet Obolensky x Darco als mijn vorige toppaard,” legt ze uit. “Toen ik dat zag, dacht ik: ‘Oké… dit is misschien toch interessant.’” Wat volgde ging snel. Binnen een uur hakte Ingrid de knoop door. “Het was heel spontaan,” zegt ze. “Ik was niet eens op zoek.” Cornet’s Idol was destijds pas vier jaar oud en fysiek nog erg groen. “Toen hij aankwam, zag hij er een beetje uit als een pony — klein en zwaar,” grapt Ingrid. “Maar vanaf het allereerste begin was hij enorm leergierig.” Inmiddels is de ruin vijf jaar oud en heeft hij zich boven verwachting ontwikkeld. “Hij is waarschijnlijk een van de makkelijkste jonge paarden die ik ooit heb gereden,” zegt ze. “Hij is zo positief ingesteld en wil het altijd goed doen.”

Hoewel veel ruiters veel waarde hechten aan stambomen, kijkt Ingrid liever eerst naar het paard zelf voordat ze naar de afstamming kijkt. “Ik beoordeel altijd eerst het paard,” legt ze uit. “De stamboom komt pas op de tweede plaats.” Toch ziet ze wel overeenkomsten tussen Cornet’s Idol en andere nakomelingen van Cornet Obolensky die ze heeft gereden, met name in hun galoppade en atletisch vermogen. “In de moderne springsport moeten paarden enorm wendbaar en schakelbaar zijn,” zegt ze. “Je moet heel snel kunnen verruimen en terugnemen omdat de afstanden tegenwoordig zo snel opeenvolgen. Hij is van nature heel atletisch en verstandig in het parcours.” Maar de grootste kwaliteit van het paard ligt volgens Ingrid ergens anders. “Zijn instelling,” zegt ze zonder aarzelen. “Je kunt een paard hebben met alle vermogen van de wereld, maar als ze niet willen werken, wordt het heel moeilijk. Hij wil écht zijn best doen.” Als haar wordt gevraagd om Cornet’s Idol in één woord te omschrijven, antwoordt ze meteen: “Positief.”

Ambities die verder gaan dan medailles

Zoals veel jonge ruiters droomt Ingrid van kampioenschappen en successen op het hoogste niveau. Maar haar ambities reiken verder dan alleen het verzamelen van medailles. “Natuurlijk zijn de Olympische Spelen een droom,” geeft ze toe. “Maar ik wil vooral de beste versie van mezelf worden en bekendstaan om de manier waarop ik paarden opleid.” Ze vindt het ook leuk om jongere ruiters te begeleiden en traint momenteel al regelmatig een leerling. “Door les te geven ga ik mijn eigen manier van rijden ook beter begrijpen,” zegt ze. Bovenal hoopt Ingrid dat mensen haar later zullen herinneren om haar goede horsemanship. “Mijn grootste angst zou zijn dat iemand denkt dat ik niet goed voor mijn paarden zorg,” zegt ze ernstig. “Het allerbelangrijkste voor mij is dat mijn paarden gelukkig zijn en een goed leven hebben.”

De realiteit achter de glamour

Van de buitenkant kan de internationale springsport er glamoureus uitzien: witte rijbroeken, indrukwekkende pistes en reizen over de hele wereld. Ingrid benadrukt echter snel de minder zichtbare kant van de sport. “Mensen zien vaak niet de uren werk die eraan voorafgaan,” legt ze uit. “Stallen uitmesten, alles organiseren, de hele dag rijden — er komt ontzettend veel bij kijken.” Op het hoogste niveau valt succes volgens haar niet simpelweg te kopen. “De sport is tegenwoordig zo technisch en competitief,” zegt ze. “Je moet echt goed kunnen rijden en hard werken.” Haar verblijf en training in België hebben die instelling alleen maar versterkt. Omringd door ambitieuze ruiters en professionals uit de paardenwereld voelt Ingrid dat ze enorm is gegroeid sinds haar verhuizing. “Ik begrijp het rijden nu veel beter,” zegt ze. “En omringd zijn door mensen die elke dag keihard werken, werkt ontzettend motiverend.” Kijkend naar de toekomst blijft Ingrid gefocust op het blijven verbeteren — samen met haar paarden. “De band tussen ruiter en paard is het mooiste wat er is,” besluit ze. “Daar draait deze sport uiteindelijk om.”