Dit is je eerste keer dat je deelneemt in Aken. Wat betekent het voor je om je debuut te maken bij een van de vier 'Majors' die samen de Rolex Grand Slam of Show Jumping vormen?

OL: Het is echt een 'knijp-eens-in-mijn-arm'-ervaring. Om hier te zijn, zij aan zij te rijden met zoveel van de beste ruiters ter wereld en de kans te krijgen om in deze piste te starten, is ongelooflijk speciaal. Voor mij is Aken zo’n plek waar elke ruiter van droomt om ooit in zijn leven te mogen rijden. Na de warm-up gisteren grapte ik nog dat ik het nu wel van mijn lijstje kon afvinken en naar huis kon gaan, maar het is natuurlijk veel meer dan dat. Het is een enorme eer.

Het is ook belangrijk met het oog op de toekomst. Als ik hardop wil dromen van deelname aan de FEI Wereldkampioenschappen later dit jaar, dan is het heel waardevol om deze piste en deze sfeer al eens te hebben ervaren. Het geeft me de kans om de ring, de schaal en de druk die erbij komt kijken te leren begrijpen.

Aken staat bekend om zijn enorme schaal, de sfeer en de historie. Wat had je van andere ruiters gehoord over rijden in het hoofdstadion, en hoe verhoudt dat zich tot wat je zelf hebt ervaren?

OL: Ik heb Aken al heel vaak op video bekeken, dus ik wist hoe indrukwekkend het was. Toch verwachtte ik dat ik me een beetje 'verloren' zou voelen zodra ik de ring binnenkwam, simpelweg omdat het zo enorm groot is. Dit seizoen heb ik veel indoorconcoursen gereden in veel kleinere arena's, dus dit was absoluut buiten mijn comfortzone – en ook een beetje buiten die van mijn paard. Om eerlijk te zijn voelde het nog groter dan verwacht, maar ik had mezelf op dat gevoel voorbereid. Ik wist dat ik mijn aanpak in de ring een beetje moest heroverwegen en me moest aanpassen aan de ruimte.

Je hebt er al vaker over gesproken dat je een andere route hebt afgelegd naar de top van de sport. Hoe heeft die reis jou gevormd tot de ruiter die je nu bent?

OL: Ik kom niet uit een paardenfamilie, of uit een gezin dat mij financieel echt vooruit kon helpen in de sport. Ze hebben me altijd gesteund, maar ze konden me in dat opzicht niet voorzien van paarden of kansen.

Ik ben begonnen op een manege en reed werkelijk alles wat ik kon. Als het vier benen had en het leek alsof het over een hindernis kon springen, dan reed ik erop. Ik heb ook verschillende disciplines geprobeerd, waaronder dressuur en eventing. Voor mij heeft het altijd gedraaid om de passie voor paarden en het rijden zelf.

Ik had altijd grote dromen en wilde mezelf continu verbeteren. Ik keek naar andere ruiters en dacht: als zij het kunnen, dan moet het voor mij ook mogelijk zijn. Ik wist dat ik er heel hard voor moest werken, mezelf elke dag moest verbeteren en de kansen moest grijpen die op mijn pad kwamen.

Mijn weg heeft tijd gekost. Ik was 24 toen ik mijn eerste 1.40m-rubriek sprong, terwijl je nu ruiters van die leeftijd ziet die al meedraaien in de top van de 5*-wedstrijden. Mijn pad was dus anders, maar ik wist wat ik wilde en geloofde dat als ik de kans kreeg, ik stappen vooruit kon blijven zetten. Inmiddels werk ik al bijna 12 jaar bij Stal Hendrix, en dat is een enorm groot deel van mijn reis geweest. Om daar te kunnen leren, rijden, kijken, paarden te ontwikkelen en zo langzaam kleine stapjes richting die dromen te zetten, is fantastisch geweest.

Carabella vd Neyen Z heeft je naar een aantal van de grootste podia in de sport gebracht. Wat maakt jullie samenwerking zo speciaal?

OL: Ze kwam in mijn leven op een moment dat ik, na jarenlang keihard proberen, begon te twijfelen. Je begint je dan af te vragen of het er ooit wel van zal komen, of dat al het werk en alle dromen voor niets zijn geweest.

Toen kwam Carabella, en zij begon die deuren voor mij te openen. Ze liet me zien dat het samen wél mogelijk was. Dat is waarom ik vaak emotioneel word als ik over haar praat; zij heeft ervoor gezorgd dat ik in mezelf ben gaan geloven. Ik geloof in haar, en zij heeft mij geholpen om in mezelf te geloven. Ik denk dat dat onze band zo speciaal maakt. Er is een oprecht vertrouwen tussen ons.

Naast het rijden op 5-niveau blijf je ook jonge paarden opleiden bij Stal Hendrix. Hoe beïnvloedt dat werk je rijden op het hoogste niveau, en naar welke kwaliteiten zoek je in een 5 Grand Prix-paard?

OL: Ik denk dat het je leert om verschillende soorten paarden te begrijpen. Ik zoek niet echt naar één specifiek type. Welk paard ik ook rijd, ik probeer te begrijpen wat dat specifieke paard nodig heeft en hoe ik er het beste mee kan rijden. Ik probeer ze te helpen de beste versie van zichzelf te worden. Dat heeft mij als ruiter enorm gevormd, omdat elk paard je weer iets anders leert.

Voor mij is de instelling de allerbelangrijkste kwaliteit. Een paard kan de mooiste techniek hebben, maar als het niet de juiste instelling heeft, wordt het moeilijk om de absolute top te bereiken. Carabella is daar een goed voorbeeld van. Ze heeft misschien niet de meest mooie stijl of het meest atletische lichaam, ik weet dat ze de instelling heeft om te vechten. Ze wíl het werk doen en ze geniet ervan. Voor mij is dat het allerbelangrijkste, vooral bij een jong paard: het gevoel dat ze met je willen samenwerken en dat ze echt plezier hebben in wat ze doen.

Hoe bouw je een relatie en connectie op met je paarden, en hoe belangrijk is dat wanneer je deelneemt aan 5-wedstrijden?*

OL: Ik denk dat die relatie voortkomt uit het begrijpen van het paard en door niet te proberen elk paard in dezelfde vorm te gieten. Je moet aanvoelen wat ze nodig hebben en werken met hun karakter. Op 5*-niveau is die connectie cruciaal omdat de marges zo klein zijn. Je hebt het nodig dat het paard jou vertrouwt, en jij moet het paard kunnen vertrouwen. Wanneer de druk hoog is, maakt die onderlinge band echt het verschil.

Hoe belangrijk is de Rolex Grand Slam of Show Jumping in jouw ogen geweest voor de sport?

OL: Ik heb enorm veel respect voor wat de Rolex Grand Slam betekent voor onze sport. Wat Rolex doet voor de springsport is heel indrukwekkend en ontzettend belangrijk. Ik herinner me nog goed dat ik Scott Brash de Rolex Grand Slam zag winnen; dat zijn het soort herinneringen dat je altijd bijblijft. Het zijn momenten die ruiters inspireren. De Rolex Grand Slam brengt enorm veel prestige met zich mee, en ik denk dat dat ongelooflijk waardevol is.