De weg naar de hippische top verliep voor Charles heel natuurlijk, al was het omzetten van zijn passie in een profcarrière niet direct een vooropgezet plan.

“Het begon allemaal heel geleidelijk. Mijn vader reed, dus ik groeide op met paarden om me heen. We woonden op de boerderij, waardoor paarden van jongs af aan simpelweg een vast onderdeel van ons leven waren... Als kinderen reden we op pony's en we hebben vooral heel lang gewoon plezier gemaakt.”

Pas in zijn tienerjaren sloeg de vonk voor het echte werk over, wat het startsein bleek voor een indrukwekkende opmars via de jeugdrubrieken naar het hoogste seniorenniveau. 

“Pas rond mijn 14e of 15e begon ik het een stuk serieuzer te nemen en zag ik er eventueel een carrière in... Het is eigenlijk een hele natuurlijke doorgroei geweest.”

Romeo 88: de grote doorbraak

Van alle paarden die zijn pad kruisten, was het Romeo 88 die hem definitief naar de wereldtop katapulteerde. Dankzij eigenares Ann Thompson kreeg Charles al op 21-jarige leeftijd de sleutels van deze topper in handen - een beslissend moment in zijn loopbaan. “En toen kwam Romeo op mijn pad, en hij heeft mijn leven echt veranderd. Ik had enorm veel geluk dat Ann Thompson mij op 21-jarige leeftijd die kans gaf... Hij liep onze allereerste Olympische Spelen in Tokio, pakte daarna brons op het WK en bracht me uiteindelijk helemaal naar Olympisch teamgoud.”

(ADV): Ontdek United Touch 'S' gecombineerd met de moederlijn van Romeo 88 bij Equbreeding.auction

Een sensationele inhaalrace met LT Holst Freda

Zijn meest recente WK-succes schreef Charles op zijn naam dankzij pure karaktersterkte en een spectaculaire opmars in het klassement. Halverwege de week bivakkeerde hij nog rond de 50e plaats, maar met ongekende vechtlust knokte hij zich bij de beste 25 ruiters voor de finale, om uiteindelijk een podiumplek te veroveren.

“In de eerste ronde ging het er vooral om een nulronde neer te zetten en zo weer een paar plekjes te stijgen. Maar toen we na ronde A ineens tiende stonden en het parcours voor ronde B verkenden, begon het te kriebelen. Ik dacht: als ik nu weer foutloos blijf, is een individuele medaille ineens niet eens zo ver weg meer... Het was wel een van de zwaarste parcoursen die ik ooit heb gezien.”

Extra bijzonder aan deze prestatie is dat hij en zijn merrie, LT Holst Freda, pas drie maanden een combinatie vormen.

“Ze heeft de Wereldbekerfinale nog gelopen met haar vorige amazone, Julie. Drie maanden geleden kwam ze bij mij op stal en moest ze aan een heel nieuw systeem wennen... Maar ik wist dat ik met Freda een fantastisch paard onder het zadel had, iemand die het bijna eenvoudig laat aanvoelen.”

Blik op de toekomst

Na het behalen van individueel én teambrons—als aanvulling op zijn Olympische gouden medaille - gunt Charles de merrie nu de welverdiende rust. Pas later dit seizoen pakt hij de draad weer op richting de Wereldbeker van Lyon en de Rolex CSI5* in Genève.

“Ze krijgt nu eerst een hele goede rustperiode. Ze heeft een loodzwaar kampioenschap achter de rug, dus dat verdient ze. Mijn gevoel zegt dat Lyon en Genève de twee hoofddoelen worden voor de rest van het jaar.”

Hoewel hij op jonge leeftijd al hoogten heeft bereikt waar velen een hele carrière van dromen, blijft de honger naar individuele hoofdprijzen en iconische Grote Prijzen onverminderd groot.

“Dat Olympische goud helpt natuurlijk enorm, dat is een fantastische afvinking van de bucketlist. Maar de individuele titels blijven trekken. Als je kijkt naar de grote klassiekers, zijn er nog zoveel Grote Prijzen die ik dolgraag wil winnen. Spruce Meadows, Genève en Windsor staan echt bovenaan mijn verlanglijstje... In deze sport wil je simpelweg altijd meer winnen.”