Wat begon als een maatschappelijk initiatief om jongeren met een afstand tot de arbeidsmarkt te helpen, is voor Manege ’t Hoogt in Utrecht uitgelopen op een juridische nachtmerrie. De rechter heeft geoordeeld dat de manege, vanwege het aanbieden van dagbesteding, wordt aangemerkt als zorgverlener. Het gevolg? Een verplichte aansluiting bij het pensioenfonds Zorg en Welzijn (PFZW) met torenhoge naheffingen voor álle personeelsleden.
Lizzy Visscher-de Koning, die sinds 2018 samen met haar man de Utrechtse manege runt, wilde simpelweg iets betekenen voor de maatschappij. Met haar achtergrond in de sociaalpedagogische hulpverlening zag ze hoe paarden een sleutelrol konden spelen voor 'thuiszitters' en scholieren die vastliepen in het onderwijs. Sinds 2021 biedt de manege dagbesteding aan, waarbij alles draait om het contact met de dertig aanwezige paarden en pony’s.
De valstrik van de zorgwetten
Hoewel de dagbesteding slechts 15% van de totale omzet van de manege beslaat, is dit kleine percentage de kern van het conflict. Omdat de vergoedingen voor deze zorg via gemeentelijke 'zorgpotjes' (zoals de Wmo) lopen, claimt pensioenfonds PFZW dat de manege onder de zorgsector valt.
Waar de hippische sector normaal gesproken geen verplichte pensioenregeling kent, geldt die in de zorg wél. En hier zit de angel: voor de categorie "extramurale zorg" hanteert het fonds geen hoofdzakelijkheidscriterium. Dit betekent dat het niet uitmaakt of zorg je hoofdactiviteit is of slechts een klein nevenproject; zodra je zorg verleent, hang je aan de regels van het pensioenfonds vast.
Uitspraak rechter: 'Geen zorginstelling, wel zorgverlener'
Visscher-de Koning stapte naar de rechter in de hoop dit recht te zetten, maar de kantonrechter oordeelde onlangs in het nadeel van de manegehouder. De rechter stelt dat een werkgever geen officiële zorginstelling hoeft te zijn om onder de pensioenplicht te vallen. Het feit dat er zorg wordt verleend, is volgens de wet voldoende.
"Het is toch zuur als je hierop failliet gaat? Wie wil nog dagbesteding aanbieden als dit de consequenties zijn?" – Lizzy Visscher-de Koning
De financiële gevolgen zijn gigantisch. De manege moet met terugwerkende kracht pensioenpremie afdragen voor alle twaalf medewerkers — dus ook voor de instructeurs, de stalhulpen en het barpersoneel dat niets met de zorgtak te maken heeft. De geschatte naheffing loopt op naar een ton.
Sectorbreed probleem
De uitspraak is een bittere pil voor de ondernemer, die de komende jaren noodzakelijke investeringen en onderhoud aan de accommodatie on hold moet zetten. Visscher-de Koning waarschuwt nu collega-ondernemers in de paardensector:
-
Bied je dagbesteding aan via zorgcontracten?
-
Worden je diensten betaald vanuit de Wmo of Jeugdwet?
-
Dan loop je het risico dat je met terugwerkende kracht tienduizenden euro's aan pensioenpremies moet afdragen aan een fonds waar je nooit voor hebt gekozen.
De manegehouder laat het er niet bij zitten en is een actie gestart om de kosten voor een hoger beroep te financieren. Ze hoopt hiermee een precedent te scheppen voor alle gecombineerde hippische bedrijven in Nederland.